Sprzedaż z odroczoną płatnością
Ochrona dotyczy należności powstających w ramach określonej sprzedaży towarów lub usług na kredyt kupiecki, zgodnie z warunkami programu.
Ubezpieczenie należności handlowych może ograniczać skutki finansowe braku zapłaty przez kontrahenta za towary lub usługi sprzedane z odroczonym terminem płatności, zgodnie z limitami i warunkami konkretnego programu.
Program powinien odpowiadać strukturze portfela odbiorców, wysokości kredytu kupieckiego, kierunkom sprzedaży i koncentracji należności. Sama polisa nie zastępuje kontroli ryzyka kontrahentów — powinna być jej częścią.

Sprzedaż z odroczonym terminem płatności oznacza, że przedsiębiorstwo finansuje część działalności swoich klientów. Im większy udział kredytu kupieckiego i im większa koncentracja sprzedaży na kilku odbiorcach, tym większy wpływ niewypłacalności albo długiego braku zapłaty na własną płynność firmy.
Ubezpieczenie należności może przenosić część tego ryzyka na ubezpieczyciela, ale jego działanie zależy między innymi od przyznanych limitów kredytowych, rodzaju należności, terminów płatności, procedur monitorowania oraz warunków zgłoszenia problemu z kontrahentem.
CFB analizuje polisę razem ze strukturą portfela odbiorców i polityką kredytu kupieckiego, tak aby ochrona odpowiadała rzeczywistemu sposobowi prowadzenia sprzedaży.

Warunki różnią się pomiędzy programami. Najważniejsze jest ustalenie, które należności i którzy odbiorcy rzeczywiście korzystają z ochrony.
Ochrona dotyczy należności powstających w ramach określonej sprzedaży towarów lub usług na kredyt kupiecki, zgodnie z warunkami programu.
Dla poszczególnych kontrahentów mogą obowiązywać limity określające poziom ryzyka akceptowany w programie.
Program może obejmować brak zapłaty wynikający z określonych sytuacji związanych z niewypłacalnością odbiorcy.
W zależności od warunków ochrona może uwzględniać określone przypadki długotrwałego braku płatności także przed formalnym postępowaniem upadłościowym.
Przy sprzedaży zagranicznej analizujemy kraje odbiorców, warunki handlowe i sposób działania ochrony na poszczególnych rynkach.
Istotnym elementem programu może być bieżąca ocena ryzyka odbiorców i aktualizacja dostępnych limitów kredytowych.
Znaczenie ma nie tylko wartość pojedynczej faktury, ale cała ekspozycja wobec danego odbiorcy.
Kontrahent odpowiada za znaczną część sprzedaży firmy i przestaje regulować zobowiązania.
Odbiorca stopniowo wydłuża płatności, a firma nadal realizuje kolejne dostawy i zwiększa swoją ekspozycję.
Odbiorca na rynku eksportowym przestaje regulować należności, utrudniając jednocześnie ich samodzielne dochodzenie.
Wartość nowej transakcji znacząco zwiększa należności wobec jednego odbiorcy ponad dotychczasowy poziom.
Kontrahent nadal prowadzi działalność, ale ma problemy z terminowym regulowaniem zobowiązań wobec dostawców.
Największe ryzyko pojawia się wtedy, gdy sprzedaż i polityka kredytowa zmieniają się szybciej niż parametry programu.
Wzrost ekspozycji na jednego odbiorcę może powodować, że część należności znajduje się poza poziomem uwzględnionym w ochronie.
Zmiana kondycji finansowej kontrahenta może wpływać na dostępny limit i dalsze zasady sprzedaży na kredyt kupiecki.
Program może przewidywać określone terminy i działania po wystąpieniu problemów z płatnością.
Spór dotyczący wykonania umowy, jakości towaru lub wysokości faktury może wpływać na możliwość rozliczenia należności w ramach polisy.
Rozpoczęcie sprzedaży do nowych państw lub nowych grup odbiorców wymaga ponownej oceny struktury ryzyka.
Nawet dobry portfel może być wrażliwy, jeśli bardzo duża część należności przypada na jednego lub kilku odbiorców.
Oba rozwiązania mogą dotyczyć należności, ale odpowiadają na inne potrzeby przedsiębiorstwa.
Firma może korzystać z kilku narzędzi równolegle, ale trzeba jasno ustalić, które rozwiązanie finansuje należność, a które przejmuje określone ryzyko jej braku zapłaty.
Porządkujemy sprzedaż według największych kontrahentów, grup klientów, branż i państw.
Sprawdzamy, jaka część należności przypada na największych odbiorców i jaka strata byłaby najbardziej dotkliwa.
Analizujemy długość kredytu kupieckiego, faktyczne opóźnienia i sposób reagowania na nieterminowe płatności.
Porównujemy dostępne limity z rzeczywistym poziomem sprzedaży i planowanym rozwojem relacji handlowych.
Sprawdzamy, jak firma monitoruje należności, wstrzymuje kolejne dostawy i przekazuje sprawy do dalszego działania.
Najlepszym punktem wyjścia są dane sprzedażowe i wiekowanie należności z ostatnich miesięcy.
Wartość sprzedaży z podziałem na największych kontrahentów, rynki i okresy.
Aktualne należności według terminów płatności oraz skali występujących opóźnień.
Standardowe terminy płatności, limity wewnętrzne i zasady przyznawania kredytu kupieckiego.
Największe przypadki braku zapłaty, upadłości odbiorców i należności odpisanych jako nieściągalne.
Zakres, limity, udział własny, zasady zgłaszania problemów i inne warunki obecnego programu.
Ustal łączną wartość niezapłaconych faktur, otwartych zamówień i dalszej sprzedaży do danego kontrahenta.
Sprawdź poziom ochrony dla odbiorcy oraz obowiązki wynikające z aktualnej polisy.
Podejmij wymagane działania dotyczące dalszej sprzedaży, monitorowania, zgłoszenia lub dochodzenia należności.
Zbierz faktury, zamówienia, potwierdzenia dostawy, umowy i korespondencję związaną z należnością.
Ochrona utraty zysku, należności handlowych, awarii maszyn i pozostałych ryzyk finansowych przedsiębiorstwa.
Zobacz grupę → BranżaUbezpieczenia majątku, maszyn, odpowiedzialności, utraty zysku i ryzyk operacyjnych przedsiębiorstw produkcyjnych.
Zobacz branżę →Zakres ochrony zależy od konstrukcji programu, warunków sprzedaży oraz oceny poszczególnych kontrahentów.
To rozwiązanie służące ograniczaniu ryzyka braku zapłaty za określoną sprzedaż towarów lub usług z odroczonym terminem płatności, zgodnie z warunkami programu.
Nie należy tego zakładać. Program może wykorzystywać limity kredytowe i inne zasady określające poziom ochrony dla poszczególnych odbiorców.
Programy mogą obejmować sprzedaż eksportową, ale trzeba sprawdzić zakres terytorialny i warunki dotyczące konkretnych rynków.
Ocena odbiorcy i dostępny limit mogą ulegać zmianie. Dlatego bieżące monitorowanie kontrahentów jest istotną częścią zarządzania kredytem kupieckim.
Nie należy traktować jej jako prostego zastępstwa wszystkich działań związanych z należnościami. Sposób dochodzenia długu i obowiązki stron wynikają z konkretnego programu.
Szczególnie warto je analizować tam, gdzie sprzedaż z odroczonym terminem płatności tworzy istotną ekspozycję na niewypłacalność lub długotrwały brak zapłaty ze strony odbiorców.
Prześlij zestawienie największych odbiorców, obroty i wiekowanie należności. Sprawdzimy koncentrację ryzyka, terminy płatności oraz sposób, w jaki program ubezpieczenia należności może uzupełnić politykę kredytu kupieckiego.